هوش! هر آنچه که هوش و استعداد نیست – بخش اول – تفاوت هوش با خِبرِه بودن

هوش! هر آنچه که هوش و استعداد نیست – بخش اول – تفاوت هوش با خِبرِه بودن

این مطلب مرتبط با هوش و استعداد را خیلی جدی بگیرید. نه تنها برای خودتان، بلکه می‎تواند در سرنوشت بچه‎هایی که در کنار شما بزرگ می‎شوند، تاثیر بگذارد. ما خیلی راحت افراد را به باهوش بودن، یا خنگ بودن تقسیم می‎کنیم. هربار که در جمعی به یک نفر به عنوان “باهوش” یاد می‎کنید، یادتان باشد بقیه افراد خودشان را “کم‎هوش” در نظر می‎گیرند. اگر این افراد، خردسال و بچه باشند، تاثیر مهمی در خودشناسی آن‎ها خواهد گذاشت. لطفا این سری مطالب را خیلی جدی بگیرید و در زندگی روزانه از آن‎ها استفاده کنید.

یکی از شگفت‎انگیز‎ترین مطالبی که من در مطالعات عصب‎شناختی با آن رو‎به‎رو شدم و بر روی بقیه‎ی زندگیِ من، تاثیر مستقیم گذاشته است، بحث هوشیار شدن مغز یا خبره شدن مغز (EXPERTISE) نسبت به مسائل است.

بگذارید با یک سوال شروع کنم. فرض کنید فامیل دور همدیگر جمع شده‎اند و بچه‎های خیلی کوچک مشغول بازی هستند . ناگهان تلوزیون شروع به پخش پیام بازرگانی می‎کند و یک تبلیغ از چی‎توز را به نمایش می‎گذارد. یکدفعه یکی از بچه‎ها داد می‎زند: “میمون”. همه‎ی فامیل ناگهان از هوش فوق‎العاده این بچه صحبت می‎کنند. و بقیه‎ی پدر و مادر‎ها ناراحت هستند چرا بچه‎ی خودشان این کلمه را به زبان نیاورده است. فکر می‎کنید داستان از چه قرار بوده است؟ دفعات بازدید: بیشتر

در استعداد، کمیت حرف اول را می‎زند!

در استعداد، کمیت حرف اول را می‎زند!

فردی نقل می کرد:” او در زمان دبیرستان از دوستانش استعداد بیشتری داشته است. همه‎ی مسائل را زودتر از بقیه متوجه می‎شده است.” آن روز که این جریان و خاطرات را برایم نقل می‎کرد او در سن چهل سالگی انسان موفقی نبود. در ادامه گفت:” دوستانی داشتم که خیلی خنگ بودند، اما امروز دکتر شده‎اند و حسابی پولدارند. آن ها یک ویژگی داشتند، آن ها پیگیر بودند. من در زندگیم آنقدر پیگیر نبودم”
حال به داستان نامه داروین به پسرخاله اش توجه کنید. او در این نامه می نویسد:

” من همیشه معتقدم که به جز کودن‎ها، سایر انسان‎ها فرق زیادی در هوش ندارند و تنها تفاوت‎شان در اشتیاق و سخت‎کوشی‎شان است”

مفهوم اصلی این پست را در ۲داستان بالا نوشتم. همه‎ی ما به نوعی با این کلیشه تلاش مهم‎تر از استعداد هست تا حدی آشنایی داریم. به همین دلیل سعی می‎کنم از مفهومی در این موضوع صحبت کنم که شاید برایتان تازگی داشته باشد.
به توانایی تکرار فکر و رفتار استمرار(Perseveration) می گویند. از آن دسته انسان‎هایی هستیم که می‎خواهیم رژیم بگیریم، سیگار ترک کنیم، زود از خواب برخیزیم ولی نمی‎توانیم؟ چرا ما توانایی تکرارِ فکر رژیم گرفتن و رفتار غذا نخوردن را در بلند مدت نداریم؟ دفعات بازدید: بیشتر